Օգոստոսի 24-ին ես դպրոցիս հետ գնացի Արագած լեռը բարձրանալու։ Արագածը Հայաստանի ամենաբարձր լեռն է, որի բարձրությունը 4090 մետր է։ Այդ օրը մեզ համար շատ հետաքրքիր և ուրախ օր էր, քանի որ մենք ոչ միայն բարձրանում էինք լեռը, այլև միասին ժամանակ էինք անցկացնում մեր դասընկերների և ուսուցիչների հետ։

Ճանապարհին մենք տեսնում էինք Արագածի գեղեցիկ բնությունը, մաքուր օդը և հիասքանչ տեսարանները։ Սկզբում բարձրանալը հեշտ էր, բայց որքան ավելի էինք բարձրանում, այնքան ճանապարհը դժվարանում էր։ Երբեմն հոգնում էինք և կանգնում էինք մի փոքր հանգստանալու, բայց հետո շարունակում էինք ճանապարհը։ Ընկերներիս հետ զրուցելը և միասին քայլելը ճանապարհը ավելի հետաքրքիր էին դարձնում։

Ամենաշատը ինձ դուր եկավ այն զգացողությունը, երբ հասնում էինք ավելի բարձր տեղեր և տեսնում էինք շրջապատի մեծ ու գեղեցիկ տեսարանը։ Չնայած բարձրանալը հեշտ չէր, ես ինձ շատ լավ էի զգում, որովհետև նոր փորձություն էի հաղթահարում։ Մենք նաև շատ էինք ծիծաղում, լուսանկարվում և ուրախ ժամանակ անցկացնում։

Այս ճամփորդությունը ինձ համար դարձավ շատ լավ հիշողություն։ Ես ուրախ եմ, որ հնարավորություն ունեցա դպրոցիս և ընկերներիս հետ բարձրանալ Արագած։ Այդ օրը ոչ միայն զվարճալի էր, այլև ինձ սովորեցրեց, որ եթե չհանձնվես և շարունակես առաջ գնալ, կարող ես հաղթահարել նույնիսկ դժվար ճանապարհները։ Ես կցանկանայի ապագայում ևս նման հետաքրքիր արկածների մասնակցել։