




Փղձկալ, տատկալի, դժոխք, փայլծառ, դժնեմ, թուխս, ուխտատեղի, թութ, գաղտնիք, գաղթօջախ, մաղթանք, աճատել, սանդուղք, հայճապակի, ցնցուղ, ոխբ։
Թել-ասեղ, ներս գցել, տոհմից տոհմ, ազգանուն, մուգ կարմիր, ըստ ամենայնի, վեցից յոթ, հիսունհինգ, հնուց ի վեր, ըստ իս, զինծառայող, թույլ տալ, ի ծնե, առ Աստված, բաց կանաչ, թև առնել։
Պարսից ծոց,
Արտաշես Բարեպաշտ,
Հյուսիսատլանտյան դաշինք,
Աղբյուր Սերոբ,
Բերմուդյան եռանկյունի,
Ռուսաստանի Դաշնություն,
Հայկական Տավրոս,
Հռոդոսի կոթող,
Հաղթանակի կամուրջ,
Քեոփսի բուրգ,
Հայրենական մեծ պատերազմ,
Հյուսիսային պողոտա,
Հակոբ Մեղապարտ,
Էջմիածնի մատենադարան,
Արտեմիսի տաճար։
Մնացած դեպքերում դրանք այլ խոսքի մասեր են։
Վերջացնել — վերջացրո՛ւ, վերջացրե՛ք, մի՛ վերջացրու, մի՛ վերջացրեք
Մանրացնել — մանրացրո՛ւ, մանրացրե՛ք, մի՛ մանրացրու, մի՛ մանրացրեք
Հիանալ — հիանա՛, հիանացե՛ք, մի՛ հիանա, մի՛ հիանացեք
Կամենալ — կամեցի՛ր, կամեցե՛ք, մի՛ կամեցիր, մի՛ կամեցեք
Թռչել — թռի՛ր, թռե՛ք, մի՛ թռիր, մի՛ թռեք
Անցնել — անցի՛ր, անցե՛ք, մի՛ անցիր, մի՛ անցեք
Վազել — վազի՛ր, վազե՛ք, մի՛ վազիր, մի՛ վազեք
Կարդալ — կարդա՛, կարդացե՛ք, մի՛ կարդա, մի՛ կարդացեք
Հասնել — հասի՛ր, հասե՛ք, մի՛ հասիր, մի՛ հասեք
Կպչել — կպի՛ր, կպե՛ք, մի՛ կպիր, մի՛ կպեք
Վախենալ — վախեցի՛ր, վախեցե՛ք, մի՛ վախեցիր, մի՛ վախեցեք
Միանալ — միացի՛ր, միացե՛ք, մի՛ միացիր, մի՛ միացեք
Հիացնել — հիացրո՛ւ, հիացրե՛ք, մի՛ հիացրու, մի՛ հիացրեք
Ա և Բ նախադասություններում Ա-ն ներգործական է, իսկ Բ-ն՝ կրավորական։
Վարդանը հպարտությամբ էր նայում որդուն։ Կարծես դեռ երեկ էր, որ նա մերկ ոտքերով ու կարճ շալվարով թռչկոտում էր պարտեզում, իսկ այսօր, իր բարեկազմ հասակով, վերին շրթունքը զարդարող բեղերի փնջով և աչքերի խելացի արտահայտությամբ արդեն հասուն տղամարդու կերպարանք էր ստացել։
Նրանք գնում էին անտառը ձգվող նեղ արահետով, արևի շողերը ճյուղերի արանքով թափանցում էին ցած, ոսկե երանգով վառում բազմերանգ ծաղիկները։
Վարդանը կանգ առավ, գլխով ցույց տվեց բարձունքի ճեղքից բխող բարակ աղբյուրը։ Վճիտ ջուրը կարկաչով ցած էր հոսում թփերի արանքով ու կորչում խոտերի մեջ։
Ճիշտ պատասխանն է՝
բ․ բայց ինքն ամբողջ կյանքում բացարձակապես ոչինչ չէր կատարել։
Ցլիկ Ամրամ,
Բյուզանդական կայսրություն,
Դավթակ Քերթող,
Հակոբ Մեղապարտ,
Արտեմիսի տաճար,
Լյուքսենբուրգի Մեծ Դքսություն,
Վազգեն Կաթողիկոս,
Գարեգին Նժդեհ։
§ 35. Լուսանկարչական ապարատ: Աչք և տեսողություն:
1. Նկարագրեք մթնախցիկի կառուցվածքը:
Մթնախցիկը փակ տուփ է կամ խցիկ, որի մի կողմում կա փոքր անցք։ Լույսը այդ անցքով անցնում է ներս և դիմացի պատի վրա առաջացնում առարկայի շրջված պատկեր։ Ներսը մութ է, որպեսզի կողմնակի լույս չխանգարի պատկերի առաջացմանը։
2. Ի՞նչ նմանություն ունեն լուսանկարչական ապարատի խցիկը և մթնախցիկը: Իսկ որն է դրանց տարբերությունը:
Նմանությունն այն է, որ երկուսն էլ լույսի միջոցով պատկեր են առաջացնում։ Երկուսն էլ ունեն փակ խցիկ, որտեղ լույսը անցնում է և ստացվում է պատկեր։
Տարբերությունն այն է, որ մթնախցիկը ունի միայն փոքր անցք, իսկ լուսանկարչական ապարատը՝ ոսպնյակ, որը ավելի հստակ պատկեր է տալիս։ Ապարատը նաև կարող է պահպանել պատկերը։
3. Նկարագրեք լուսանկարչական ապարատի աշխատանքի սկզբունքը:
Առարկայից եկող լույսը անցնում է ոսպնյակի միջով, բեկվում է և խցիկի ներսում առաջացնում փոքրացված, իրական և շրջված պատկեր։ Այդ պատկերը գրանցվում է ժապավենի կամ թվային սենսորի վրա։
4. Ինչն է կոչվում սևանկար-պատկեր և ինչը արտանկար պատկեր:
Սևանկար-պատկերը այն պատկերն է, որտեղ լուսավոր և մութ մասերը փոխված են (նեգատիվ)։
Արտանկար պատկերը վերջնական բնական պատկերն է, որտեղ գույներն ու լուսավորությունը իրականին համապատասխան են (պոզիտիվ)։
5. Ինչպես է կառուցված աչքը:
Աչքը բաղկացած է եղջերաթաղանթից, բիբից, ծիածանաթաղանթից, ակնաբյուրեղից, ապակենման մարմնից և ցանցաթաղանթից։ Ցանցաթաղանթի վրա առաջանում է պատկերը, իսկ տեսողական նյարդը այն փոխանցում է ուղեղին։
6. Ինչու է աչքը համարվում օպտիկական համակարգ: Որոնք են այդ օպտիկական համակարգի հիմնական մասերը:
Աչքը օպտիկական համակարգ է, որովհետև լույսի ճառագայթները բեկում է և պատկեր առաջացնում։
Հիմնական մասերն են՝
7. Ի՞նչ է ակոմոդացիան:
Ակոմոդացիան աչքի հարմարվելու հատկությունն է՝ տարբեր հեռավորությունների վրա գտնվող առարկաները հստակ տեսնելու համար։ Դա կատարվում է ակնաբյուրեղի ձևի փոփոխությամբ։