Mark the statements T (true) or F (false)

1.Jess and Pete are the cafe at school. T

2.They had a lesson about food. T

3. Jess thinks they have too many lessons about food. T

4. Mrs Sandes says ‘Bad! bad!’ when Jess looks at the menu. F

5. Pete has a problem with ice cream with chocolate sauce. F

6. Pete is not serious when he says you’ve got to enjoy life. F

7. Pete only orders double ice cream with about once a month. F

For me succes is when you planed your life and it happened the way you wanted. But you need to work hard for succes, and also succes in my opinion is to make my familiy to be proud for me.

H₂Co₃

Mr(H₂Co₃) = 1*2+59*3=179

ω(H₂) =  2/179*100%=1%

ω(Co₃) = 177/179*100%=99%

Mr(H₂PO₃)=1*2+31*1+16*3=81

ω(H₂) = 2/81*100%=2,5%

ω(P) = 31/81*100%=38,3%

ω(O₃) = 48/81*100%=59,3%

1. Կարդալ պատմվածքը։
2. Դուրս գրել անհասկանալի բառերն ու բառարանի օգնությամբ բացատրել։
3. Պատմվածքի մեջ ո»րն էր ոչ իրական, ձեր կարծիքով։ Դուրս գրեք այդ հատվածները։

2. Պարզկա-պարզ, անամպ, ջինջ Սրվակ-բլշակ, անոթ, ապակյակ։

3. Նա պառկած լսում էր, թե ինչպես մուգ գույնի հողը հավաքում է իր զորությունը, սպասում է անձրևի

Երբ արևը մայր մտավ, նա նստեց արահետի մոտ և պարզ ընթրիք պատրաստեց, հետո պատառ-պատառ բերանը տանելով և մտածկոտ ծամելով՝ լսում էր, թե ինչպես է ճտճտում կրակը։ Մի օր էլ անցավ, հար և նման մյուս երեսունին՝ առավոտից կոկիկ ու համաչափ փոսեր փորել, հետո սերմեր ցանել, ջրել թափանցիկ ջրանցքների ջրով։ Հիմա հոգնատանջ, կապարի պես ծանրացած մարմնով նա պառկել, նայում էր երկնքին, որտեղ մութի մի երանգին հաջորդում էր երկրորդը։

Նրա անունը Բենջըմին Դրիսքըլ էր։ Նա երեսունմեկ տարեկան էր։ Մի ցանկություն ուներ, որ Մարսը կանաչի, ծածկվի սաղարթախիտ բարձր ծառերով, որոնք օդ, շատ օդ կստեղծեն։ Թող նրանք աճեն տարվա բոլոր եղանակներին, զովացնեն քաղաքը ամառվա տապին, պատսպարեն ձմեռային քամիներից։ Ինչ ասես, որ չեն կարող անել ծառերը… Նրանք բնությանը գույներ են հաղորդում, ստվեր տալիս, հողից բերք ստանում կամ դառնում են մանկական խաղերի թագավորություն, ուր կարելի է մագլցել, խաղալ, կախվել ճյուղերից… Հրաշք, որ սնունդ և ուրախություն է պարգևում, ահա թե ինչ է ծառը; Բայց ամենից առաջ ծառը կենաց աղբյուր է և մեղմ խշշոցի աղբյուր, որը շոյում է ականջներդ, գիշերը օրոր շրշում, երբ պառկած ես լինում ձյունաճերմակ անկողնում…

Նա պառկած լսում էր, թե ինչպես մուգ գույնի հողը հավաքում է իր զորությունը, սպասում է անձրևի, որ չկա ու չկա… Ականջը հողին հպած՝ նա լսում էր գալիք տարիների քայլքը և տեսնում էր, թե ինչպես այսօր ցանած սերմերը կանաչ շիվեր են արձակում ու ձգվում վեր, երկինք, սաղարթ տալիս, և ողջ Մարսը դառնում է արևոտ ու պայծառ անտառ։

Վաղ առավոտյան, երբ դալուկ արևը հազիվ դուրս է գալիս բլուրների վրա, նա ոտքի է ելնում, արագ խփշտում է տաք նախաճաշը, հանգցնում ածխակոթերը, շալակում է ուսապարկը և տնկում, զգույշ հարթեցնում հողը, ջրում և քայլում առաջ, սուլելով ու նայելով պարզկա երկնքին, որը կեսօրին ավելի պայծառ է դառնում ու ավելի տաքացնում…

— Քեզ օդ է հարկավոր,– ասաց նա իր վառած օջախին։ Խարույկը կենդանի, վառվռուն ընկեր է, որը կատակով խածում է մատներդ, իսկ ցուրտ գիշերներին տաք ննջում է կողքիդ՝ քնկոտ վարդագույն աչքերը կկոցած…– Մեզ բոլորիս օդ է հարկավոր։ Այստեղ, Մարսի վրա օդը նոսր է, շատ շուտ հոգնում ես, ինչպես Անդերում, Հարավային Ամերիկայում։ Շնչում ես ու չես հագենում, ոչ մի կերպ չես հագենում։

Նա շոշափեց կրծքավանդակը։ Ինչպե՜ս էր լայնացել երեսուն օրվա ընթացքում։ Այո՛, այստեղ պետք է կամ խոր շնչես, որ թոքերդ ընդարձակես, կամ ավելի շատ ծառ տնկես։

— Ահա թե ինչու եմ այստեղ,— ասաց նա։

Կրակը ճայթյուն արձակեց։

— Դպրոցում մեզ պատմում էին Ջոնի Ափլսիդի մասին։ Թե ինչպես էր նա շրջում Ամերիկայում և խնձորենիներ տնկում։ Իմ գործն ավելի կարևոր է։ Ես անկում եմ կաղնիներ, ծփիներ, թխկիներ և այլ ծառեր՝ կաղամախի, շագանակենի, մայրի։ Ես ոչ թե պտուղներ եմ ստեղծում ստամոքսի համար, այլ՝ օդ թոքերի համար։ Մարդու հավատը չի գալիս, թե որքան թթվածին կավելանա, երբ վերջապես աճեն այդ բոլոր ծառերը։

Նա հիշեց Մարս հասնելու առաջին օրը։ Ուրիշ հազարավորների նման դիտում էր մարսյան խաղաղ առավոտը և մտածում. «Ինչպե՞ս եմ վարժվելու այստեղ։ Ի՞նչ եմ անելու։ Իմ սրտով աշխատանք կգտնե՞մ»։

Եվ կորցրեց գիտակցությունը։

Ինչ-որ մեկը նրա քթին անուշադրի սպիրտով լի սրվակ մոտեցրեց, Նա հազաց և ուշքի եկավ։

— Ոչինչ, կկազդուրվեք,– ասաց բժիշկը։

— Իսկ ի՞նչ կատարվեց ինձ հետ։

— Այստեղ օդը շատ նոսր է։ Ոմանք դժվար են հարմարվում։ Հավանաբար, դուք պետք է Երկիր վերադառնաք։

— Ոչ,– նա նստեց, բայց նույն պահին էլ աչքերը մթնեցին, և Մարսը կարծես փախավ ոտքերի տակից։ Ռունգերը լայնացել էին, նա թոքերին ստիպում էր ագահորեն ներս քաշել դատարկությունը։– Ես կվարժվեմ։ Ես պետք է մնամ։

Նրան հանգիստ թողեցին։ Նա պառկել էր, շնչում էր, ինչպես ավազին ընկած ձուկը և մտածում. «Օ՜դ, օ՜դ, օ՜դ։ Նրանք ինձ ուզում են ետ ուղարկել օդի պատճառով»։ Եվ շրջեց գլուխը, որպեսզի տեսնի Մարսի հովիտներն ու բլուրները։ Նայեց և տեսավ, որ աչքը ինչքան կտրում է՝ ոչ մի ծառ չկա։ Չորս կողմը համատարած արգավանդ սևահող էր, բայց ոչ մի կանաչ շյուղ։ «Օ՜դ,– մտածում էր նա՝ աղմուկով ներս քաշելով անգույն դատարկությունը,– օ՜դ, օ՜դ»։ Նույնիսկ բլուրների գագաթներին, ստվերոտ լանջերին, նույնիսկ գետափին՝ ո՛չ ծառ կար, ո՛չ խոտ։ Պատասխանը ծնվեց ոչ թե գլխում, այլ կոկորդում և թոքերում։ Եվ այդ միտքը մի ումպ մաքուր թթվածնի պես իսկույն զորացրեց նրան։ Ծառեր ու խոտ։ Նա նայեց իր ձեռքերին և ափերը վերև շրջեց։ Նա խոտ կցանի և ծառ կտնկի։ Ահա նրա աշխատանքը՝ պայքարել այն ամենի դեմ, ինչը կարող է խանգարել իր այստեղ մնալուն։ Ինքը հատուկ պատերազմ կհայտարարի Մարսի դեմ՝ կենսաբանական պատերազմ։ Հնագույն մարսյան հողի բույսերը միլիոնավոր հազարամյակների ընթացքում այլասերվել և ոչնչացել էին։ Իսկ եթե տնկեր նոր տեսակներ, երկրագնդում աճող ծառեր՝ ճյուղառատ պատկառուկներ, լացող ուռիներ, մագնոլիաներ, հզոր էվկալիպտներ… ի՞նչ կլինի։ Միայն ենթադրել կարելի է, թե ինչ հանքային հարստություններ է թաքցնում այստեղի հողը, որովհետև հին պարտեզները, ծաղիկները, թփերը և ծառերը ուժասպառվելուց էին ոչնչացել։

— Ես պետք է ոտքի կանգնեմ,– բացականչեց նա,– պետք է տեսնեմ Կազմակերպչին։

Ամբողջ կես օր Կազմակերպչի հետ որոշում էին, թե որ բույսերը կարելի է աճեցնել։ Ամիսներ, եթե ոչ տարիներ են հարկավոր, որպեսզի սկսեն տնկիներ գցել։ Սննդամթերքը սառած վիճակում թռչող սառցալուլաների մեջ բերվում է Երկրից։ Միայն մի քանի սիրողներ հիդրոպոնիկ եղանակով այգիներ են աճեցրել։

— Այնպես որ առայժմ ինքնուրույն գործենք,- ասաց Կազմակերպիչը,– հնարավորին չափ սերմեր կհայթայթենք, նաև՝ որոշ գործիքներ։ Հիմա հրթիռներում նեղվածք է։ Քանի որ առաջին ավանները հանքերի հետ են կապված, վախ ունեմ, որ կանաչ տնկարկների ձեր ծրագիրը հաջողությամբ չպսակվի։

— Բայց դուք ինձ թույլ կտա՞ք։

Նրան թույլատրեցին, հատկացրին մի մոտոցիկլ։ Նա ծանրոցատեղը լցրեց սերմերով ու տնկիներով, գնում էր ամայի հովիտները, թողնում էր մոտոցիկլը և աշխատելով, ոտքով ւսռաջ էր շարժվում։

Այդ ամենը սկսվեց երեսուն օր առաջ, և այդ օրից սկսած՝ նա ոչ մի անգամ ետ չէր նայել։ Ետ նայել կնշանակեր՝ ընկճվել։ Անսովոր չոր եղանակ էր և հազիվ թե որևէ սերմ ծլած լիներ։ Չորս շաբաթվա ջանքերը ապարդյո՞ւն։ Նա նայում էր միայն առաջ, առաջ էր շարժվում ընդարձակ, արևոտ հովտով՝ ավելի ու ավելի հեռանալով Առաջին քաղաքից և սպասում, սպասում էր, թե երբ է անձրև տեղալու։

… Նա ծածկոցը քաշեց ուսերին, չոր բլուրների վրա կուտակվում էին ամպերը։ Մարսը անկայուն է, ինչպես ժամանակը։ Արևախանձ բլուրները պատվում էին գիշերային սառնությամբ, և նա մտածում էր հարուստ սևահողի մասին՝ այնքան սև ու փայլուն, որ քիչ էր մնում ինքն իրեն կոշտուկների վերածվեր, մտածում էր սրսուռ հողի մասին, որից կարող էին լոբու ահռելի ցողուներ աճել, պատիճներից հսկայական չտեսնված հատիկներ թափվեին ու դղրդացնեին հողը։

Կիսանիրհ խարույկը մոխրանում էր։ Օդը շարժվեց, հեռվում կարծես սայլ էր դղրդում՝ ամպրոպ էր։ Անսպասելի խոնավության հոտ եկավ։ «Այս գիշեր,— մտածեց նա և ձեռքը մեկնեց ստուգելու՝ անձրև գալի՞ս է, թե ոչ,— այս գիշեր»։
Ինչ-որ բան ընկավ հոնքին։ Նա արթնացավ։

Քթի վրայից դեպի շրթունքը սահեց մի կաթիլ։ Երկրորդն ընկավ աչքը և մի պահ մշուշեց այն։ Երրորդը դիպավ այտին։

Անձրև…

Սառը, փաղաքուշ, թեթև թափվում էր բարձր երկնքից, ինչպես կենաց հեղուկ, որ բուրում էր կախարդանքով, աստղերի, օդի բույրերով, որ իր հետ բերում էր սև փոշի, լեզվի վրա նույն համն էր թողնում, ինչ հին խերեսը։

Անձրև։

Նա նստեց։ Ծածկոցը իջավ, բամբակյա երկնագույն վերնաշապիկի վրա մութ բծեր երևացին։ Կաթիլները հետզհետե խոշորանում էին։ Խարույկն այնպիսի տեսք ուներ, կարծես մի անտեսանելի գազան կրակը տրորելով, վրան պար էր եկել, ու մնացել էր միայն թանձր ծուխը։ Անձրև տեղաց։ Հսկայական սև երկնակամարը հանկարծ ճեղքվեց վեց երկնագույն մասերի և փլվեց։ Նա տեսավ տասնյակ միլիարդավոր շիթեր։ Ցած թափվելիս նրանք օդում մնացին ճիշտ այնքան, որքան պահանջվում էր, որպեսզի էլեկտրական լուսանկարիչը պատկերելու համար որսա պահը։ Նորից մառախուղ և ջուր, ջուր…

Նա թրջվել էր մինչև ոսկորները, բայց նստել ու ծիծաղում էր դեմքը վեր պահած, և կաթիլները զարնվում էին քունքերին։

Նա ծափ զարկեց, վեր թռավ և պտտվեց իր փոքրիկ ճամբարի շուրջը։ Գիշերվա ժամը մեկն էր։ Անձրևը գալիս էր երկու ժամ անընդմեջ, հետո դադարեց։ Երևացին մաքուր լվացված աստղերը, պայծառ, ինչպես երբեք։

Բենջըմին Դրիսքըլը ցելոֆանե պայուսակից չոր հագուստ հանեց, հագավ, պառկեց և երջանիկ քուն մտավ։
Արևը դանդաղ դուրս եկավ բլուրների արանքից։ Ճառագայթները պատնեշը հաղթահարելով՝ մեղմորեն շոյեցին գետինը և արթնացրին Դրիսքըլին։

Նա մի քիչ էլ ճմլկոտվեց վեր կենալուց առաջ։ Մի ամբողջ ամիս, երկար ու շոգ ամիս աշխատել էր, աշխատել ու սպասել… Բայց այսօր ոտքի ելնելով, առաջին անգամ շրջվեց այն կողմը, որտեղից եկել էր։

Առավոտը կանաչ էր։

Որքան աչքը կտրում էր, դեպի երկինք էին ձգվում ծառերը։ Ոչ թե մեկ-երկու, ոչ թե տասնյակ, այլ հազարավոր ծառեր, որ տնկել էր ինքը։ Եվ ոչ թե մանր-մունր թփեր, բարակ շիվեր, այլ հզոր բներով, շենքերի բարձրության հսկայական ծառեր, կանաչ-կանա՜չ, վիթխարի, կլոր, փարթամ սաղարթով, որ արծաթավուն երանգ ուներ, քամուց շրշացող տերևներով, բլրալանջերին աճած ծառերի երկար շարքեր, կիտրոնի ծառեր ու լորենիներ, կարմրածառեր ու պատկառուկներ, կաղնիներ ու ծփիներ, թխկիներ, բարդիներ, թեղիներ, հաճարենիներ, խնձորենիներ, նարնջի ծառեր, էվկալիպտներ՝ աճած հորդ անձրևից և սնված օտար կախարդական հողով։ Նրա աչքերի առջև նոր շյուղեր էին աճում, նոր բողբոջներ էին պայթում։

— Անհավանակա՜ն է,– բացականչեց Բենջըմին Դրիսքըլը։

Բայց հովիտը և առավոտը կանաչ Էին։

Հապա օ՜դը…

Ամենուր, կենարար հոսանքի նման, ինչպես լեռնային գետ, հորդում էր թարմ օդը, թթվածինը, որ ստեղծում Էին կանաչ ծառերը։ Ուշադիր նայելիս երեում Էին դրանց վճիտ կոհակները; Թարմ, մաքուր, կանաչ, զով թթվածինը հովիտը դարձրել էր գետի ավազան։

Եվս մի վայրկյան, և քաղաքում կբացվեն դռները, մարդիկ դուրս կվազեն թթվածնի հրաշքին ընդառաջ, կուլ կտան, կշնչեն լիաթոք, այտերը կվարդագունեն, քթները կսառչեն, թոքերը նորից ուժ կառնեն, սրտները կարագանան, իսկ հոգնած մարմինները կհանձնվեն պարի տարերքին։

Բենջըմին Դրիսքըլը խոր-խոր շնչեց խոնավ կանաչ օդը և ուշակորույս եղավ։

Մինչ նա ուշքի կգար, դեպի դեղին արևը ձգվեց էլի հինգ հազար ծառ։

ա)180 -(65+57=180-122+57

բ) 180-24+131=180-154= 26

գ) 180 -( a+2a)=180-3=177

դ) 180-(60+a+60-a)= 180-120=60

2.

ա)180 -(65+57=180-122+57

բ) 180-24+130=180-154= 26

գ) 180 -( a+2a)=180-3=177

դ) 180-(60+a+60-a)= 180-120=60

2+3+4=9

180:9=  

20×2=40

20×3=60

3x=180:3=60

Сделать перевод стихотворений

«ԱՄԵՆԻՑ ԼԱՎ ՏՈՒՆԸ»

В том месте, где воздух играет свободно,
И вода бескрайне бегает, бесконечно,
Там хорошо, там, где любящая мать
Жила с множеством детей,
Где звучит легкое журчание,
Где старинное журчание,
К реке,
Под тенем деревьев.

Однажды пришла несчастья тень,

Она почувствовала свою добрую, любящую мать.
«Мать, отсюда мне нужно уходить.
Это место, где я знаю,
Это тень легкого журчания,
Это старинное журчание,
К реке,
Под тенью деревьев.»

«Пусть я выпью и уйду из этого места,
Пусть я наслажусь красивыми пейзажами,
Выберу лучшее для нас,

И я уйду от вас, вас отпустят вдали
От этой тени легкого журчания,
От старинного журчания,
К реке,
Под тенью деревьев.»

И она ушла, ушла далеко от тени,
Увидела много и прекрасных теней,
Но всегда, везде, что-то пропадает…
И вернувшись, она поняла
Эту тень легкого журчания,
Это старинное журчание,
К реке,
Под тенью деревьев.

«Пусть я забуду об этом бескрайнем мире,
Пусть я видеть хорошие, хорошие сны,
Из всего я выберу лучшее для нас,

И я вернусь к вам и мы уйдем вдали
От этой тени легкого журчания,
От старинного журчания,
К реке,
Под тенью деревьев.»

«Попрощайтесь с этим миром, далеким от мира,
Поднимайтесь, чтобы видеть лучшие из лучших,
Пусть каждый выбирает лучшее для нас,

И я вернусь и мы уйдем далеко
От этой тени легкого журчания,
От старинного журчания,
К реке,
Под тенью деревьев.»

И ушла, исчезла далеко от тени,
Большая и многочисленная тень,
Но всегда, везде, что-то пропадает…
И возвращаясь, она поняла
Эту тень легкого журчания,
Это старинное журчание,
К реке,
Под тенью деревьев.

«Скажи, солнце мое», спросила мать,
Радостная, обняв свой теплый свет.

«Мать, пришло время уйти от этого мира,
От самого лучшего места, которое есть,
От этой тени легкого журчания,
От старинного журчания,
К реке,
Под тенью деревьев.»

«Позвольте мне напиться и уйти от этого места,
Позвольте мне видеть прекрасные виды,
Выберу лучшее для нас,

И мы отправимся, оставив все позади
Эту тень легкого журчания,
Это старинное журчание,
К реке,
Под тенью деревьев.»

И она ушла, ушла далеко от тени,
Увидела много и прекрасных теней,
Но всегда, везде, что-то пропадает…
И вернувшись, она поняла
Эту тень легкого журчания,
Это старинное журчание,
К реке,
Под тенью деревьев.

«Пусть я забуду об этом бескрайнем мире,
Пусть я видеть хорошие, хорошие сны,
Из всего я выберу лучшее для нас,

И я вернусь к вам и мы уйдем вдали
От этой тени легкого журчания,
От старинного журчания,
К реке,
Под тенью деревьев.»

«Прощайте, далекий мир, далекий мир,
Прощайте, чтобы видеть лучшее из лучших,
Каждый выбирает лучшее для нас,

И я вернусь и мы уйдем далеко
От этой тени легкого журчания,
От старинного журчания,
К реке,
Под тенью деревьев.»

И ушла, исчезла далеко от тени,
Большая и многочисленная тень,
Но всегда, везде, что-то пропадает…
И возвращаясь, она поняла
Эту тень легкого журчания,
Это старинное журчание,
К реке,
Под тенью

деревьев.

«ԱՇՈՒՆ»

По золотистым полям
Осенний ветер пронесся,
Пустыня снова
Одета в первозданное платье.

С грустью кружится
Золотая пыль за птицей,
Листья шепчут
Песню о золоте.

Среди холодных ветров,

Люди и животные
Спешат согреться,
В своих домах и норах.

«ԱՌԱՋԻՆ ՁՅՈՒՆԸ» ― «О, моя любимая мама, посмотри, Дверь и окно, как белый Цветок покрыты… Так много белых Цветов я еще не видел… ― Нет, моя дорогая, Это не цветы. Цветы ушли к Розам. Это дождевая вода, Это дождевая вода, Которая, кажется, стала Белым цветочком.»

1. Роль Туманяна в самосознании армянского народа: Александр Туманян, выдающийся армянский поэт и писатель, сыграл значительную роль в формировании самосознания армянского народа. Его работы отражают историю, культуру, традиции и национальные ценности армян. Туманян стремился к идеалам справедливости, человечности и патриотизма, что нашло эхо в сердцах армян. Его поэзия вдохновляла армян на любовь к родной земле, к истории своего народа и к идеалам национального восхождения.
2. Способы выражения внесённые Туманяном в армянскую литературу: Туманян внёс значительный вклад в армянскую литературу различными способами выражения, включая поэтические произведения, прозу, драматургию и детскую литературу. Его стихи и проза отличаются глубоким лиризмом, национальным колоритом, образностью и философским подтекстом.
3. Главные герои произведений Туманяна: В творчестве Туманяна встречаются разнообразные герои, символизирующие различные аспекты армянской жизни и национальной идеи. Некоторые из наиболее известных героев включают Айко, Акопа, Давида Сасунского и других, чьи истории и символизм углубляют понимание армянской культуры и духовности.
4. Край, воспеваемый Туманяном в своём творчестве: Одним из центральных мотивов в творчестве Туманяна является Армения, родная земля армян. В его произведениях часто воспевается природа, культура, история и духовное наследие Армении. Туманян придавал большое значение идеям патриотизма и любви к родной земле, что отражается в его поэзии и прозе.

Задание 1. Подберите к фразеологизмам синонимы-наречия:

1. Ни свет ни заря — рано, утром
2. На первых порах — начально, вначале
3. С минуты на минуту — скоро, вот-вот
4. Не в бровь, а в глаз — точно, аккуратно
5. Рука об руку — вместе, бок о бок
6. С глазу на глаз — прямо, открыто
7. Рукой подать — очень близко, в шаге
8. На скорую руку — быстро, торопливо
9. На край света — далеко, в отдалении
10. На живую нитку — очень тщательно, аккуратно
11. Как снег на голову — внезапно, неожиданно
12. В один миг — мгновенно, моментально
13. Изо всех сил — со всей мочи, максимально
14. Кот наплакал — очень мало, почти ничего
15. Душа в душу — близко, душевно
16. В мгновение — моментально, в мгновение ока

Задание 2. Объяснение значений и предложения:

1. Возносить до небес (хвалить) – втаптывать в грязь (унижать, оскорблять).

• Он всегда готов вознести своих детей до небес своими словами.
• Этот человек умеет втаптывать в грязь даже самые лучшие идеи.

1. Воспрянуть духом (поднять настроение) – повесить нос (утратить уверенность).

• После вдохновляющего выступления она воспрянула духом.
• Поражение в игре заставило его повесить нос.

1. Выбиться из сил (утратить силы) – набраться сил (восстановить энергию).

• Долгая борьба выбила его из сил.
• Хороший отдых помог ему набраться сил.

1. Душа в душу (близкие, дружные отношения) – как кошка с собакой (недружелюбные отношения).

• Они всегда были душа в душу и разделяли все радости и печали.
• Соседский кот и собака были как кошка с собакой – постоянные враги.

1. Засучив рукава (готовый к труду) – спустя рукава (неготовый к труду).

• Он засучил рукава и принялся за работу с энтузиазмом.
• Спустя рукава, он оказался не готов к той сложной задаче.

1. Игра не стоит свеч (не стоит усилий) – игра стоит свеч (стоит усилий).

• Поняв, что игра не стоит свеч, они решили прекратить участие в проекте.
• Они осознали, что игра стоит свеч, и вложили все свои усилия в успешное завершение проекта.

1. Идти в гору (преуспевать) – катиться по наклонной плоскости (терпеть неудачу).

• С момента открытия своего бизнеса он пошел в гору.
• После последнего финансового кризиса компания начала катиться по наклонной плоскости.

1. Иметь голову на плечах (разумный) – без царя в голове (безрассудный).

• Его решения всегда были взвешенными – он действительно имеет голову на плечах.
• Без царя в голове, она принимала поспешные решения, не думая о последствиях.

1. Как по маслу (легко и быстро) – через пень колоду (сложно и трудно).

• Проект шел как по маслу, все шло гладко и успешно.
• Решение сложной проблемы прошло через пень колоду.

1. Кровь с молоком (очень близкие родственные отношения) – краше в гроб кладут (заботятся обо всем, кроме собственного здоровья).
   • Они были кровь с молоком и всегда поддерживали друг друга.
   • *Она заботится о всех вокруг,
   но краше в гроб кладет свое здоровье.*
2. На вес золота (очень ценный) – яйца выеденного не стоит (уже потеряно).
   • Его советы для меня как на вес золота, всегда ценные и полезные.
   • После проигрыша важной игры, она поняла, что яйца выеденного не стоит.
3. На всех парах (с максимальной скоростью и энергией) – черепашьим шагом (медленно).
   • Он работал на всех парах, чтобы завершить проект в срок.
   • В это утро она шла черепашьим шагом, еще не проснувшись.
4. На край света (очень далеко) – рукой подать (очень близко).
   • Он готов отправиться на край света, чтобы найти ответы.
   • Друзья живут рукой подать друг от друга.
5. Прикусить язык (не говорить лишнего) – развязать язык (говорить откровенно).
   • Он прикусил язык, когда понял, что сказал что-то неуместное.
   • Под влиянием эмоций, она решила развязать язык и рассказать правду.

ЗАДАНИЕ 1. Определите род существительных

1. горячий чай-мужской род
2. картофельное пюре-женский род
3. концертный рояль-женский род
4. голубая мечеть-женский род
5. свободное такси-средний род
6. городское метро-средний род
7. трудное время-средний род
8. новая станция-женский род
9. умная девочка-женский род
10. странный юноша-мужской род
11. храбрый мальчик-мужской род
12. старый дом-мужской род

ЗАДАНИЕ 2. Подберите антонимы к следующим словам. Жирным шрифтом указано, к какому точно слову нужно найти антоним:

– вкусный десерт-ужасный десерт

– солëная рыба-сладкая рыба

– сладкий сок-горький сон

–экзотические фрукты–экзотические овощи
– варëное мясо-жаренное мяос

– свежий апельсин-тухлый апельсин

– мягкий хлеб-твердый хлеб

– убрать мясо в холодильник–поставить мясо в духовку

– жидкий суп-твердый суп

– тяжëлый крем-лекгий крем

– маленькая вилка–маленькая ложка

– острый нож-тупой нож

– столовая ложка–кухонная вилка

– зелëный чай–черное кофе

– полезная еда-вредная еда

– голодный человек—сытый человек

– накрывать на стол–убирать с плиты

– грязная сковорода-чистый чяйник

– натуральные продукты-искустввенные материалы

– крупная соль-мелкая соль

– холодный борщ-теплый борщ

– сырая свëкла-приготовленая свёкла

– заморозить ягоды-разморозить ягоды

– натуральные ингредиенты–– натуральные продукты-искустввенные материалы

– лëгкий завтрак-обильный обед

ЗАДАНИЕ 3. Образуйте имена прилагательные. 

Например  бульон из курицы – куриный бульон

1. душ утром – утренний душ
2. билет на автобус – автобусный билет
3. зверь из леса – лесной зверь
4. рыба из моря – морская рыба
5. книга для детей – детская книга
6. шкура тигра – тигринная шкура
7. варенье из абрикосов – абрикосовое варенье
8. шапка из меха – меховая шапка
9. палка из дерева – деревянная палка

ЗАДАНИЕ 4.  Определите род существительных, подберите 3-4 прилагательных к словам: 

Птица, нос, комната, строка, мир, гном, газета, настроение, корова, пастух, поле, время, бремя, колесо

Мужской род-Пастух, мир – бедный пастух, жестокий мир.

Женский род-Птица, строка, газета, корова – красивая птица, длинная строка, интересная газета, жирная корова

Средний род-Настроение, поле, время, бремя, колесо – хорошое настроение, кукурузное поле, долгое время, тяжелое бремя, спущенное колесо.

Дополнительное задание

Ознакомится с проектом — Создатель мира Средиземья . Мир Толкина.

Урок 2

Поэтапная работа по проекту — Создатель мира Средиземья . Мир Толкина.

Цели и задачи  работы:

• Изучить биографию Дж. Р.Р. Толкина.
• Проанализировать отличительные черты, свойственные жанру фэнтези․
• Пробудить интерес к чтению книг у учащихся на примере рассмотрения повестей «Хоббит, или Туда и Обратно» и «Властилиин колец» и их особенностей.
• Выяснить причины популярности творчества Дж. Р.Р. Толкина путем рассмотрения его литературного творчества в истории жанра «фэнтези» через созданный им легендариум.
• Провести связь между персонажами Средиземья Толкина и cредневековыми персонажами легенд и повестей.
• Установить природу фантастических образов между двумя произведениями Толкина.
• Показать Толкина как свидетеля и участника событий его чрезвычайно бурной эпохи.
• Противопоставить мир добра и зла в повестях Толкина

Բոլոր քորդավորները ունեն որոշակի օրգան, որը կոչվում է “քորդա”։ Քորդան ձգուն լարի նման ձգվում է կենդանու ողջ մարմնով։ Այն կատարում է ողնաշարի դեր, բայց որոշ քորդավորների մոտ այն վաղ զարգացման ժամանակ դառնում է ողնաշար։ Քորդի առջև որոշ քորդավորների մոտ տեղադրված են խռիկներ ու իրենք պահպանվում են ողջ կյանքի ժամանակ բայց որոշ քորդավորների մոտ իրենք վաղ զարգացման ժամանակ դառնում են թոքեր։

• Քանի՞ անգամ է ամենամեծ չափերով քորդավոր կենդանին իր չափերով գերազանցում ամենափոքրին։

(Քանի որ գրքում այս հարցի պատասխանը չկա՝ ես կպատասխանեմ տեղեկություններով այլ կայքերից)

Ամենափոքր քորդավորների մի տեսակ կա, որը պատկանում է թրթուրաքորդավոր ենթատիպն, որոնց չափը ընդամենը մի քանի միլիմետր է (0.3 մմ կամ 300 միկրոմետր): Ամենամեծ քորդավոր կենդանին է կապույտ կետը, որի երկարությունը հասնում է մինչև 20-24 և նույնիսկ 33 մետրի։

Այսպիսով – իմանալով, որ 33 մետրը դա 34000 մմ դա նշանակում է, որ ամենամեծ քորդավոր կենդանին 30 հազար անգամ ավելի մեծ է քան ամենափոքրը։

• Ի՞նչ է քորդան

Ինչպես ես նշեցի վերին՝ քորդան ձգուն լարի նման ձգվում է կենդանու ողջ մարմնով։ Այն կատարում է ողնաշարի դեր, բայց որոշ քորդավորների մոտ այն վաղ զարգացման ժամանակ դառնում է ողնաշար։