Ես Լեո Մելիքյանն եմ, սովորում եմ երրորդ դասարանում։  Ինչպես աշխարհի շատ երկրներում, մեզ մոտ ևս փակվել են դպրոցները, որպեսզի չվարակվենք Կորոնավիրուսով։ Մի քանի օր է՝ տնից ենք օնլայն դաս անում։ Այսօր դասը շատ զվարճալի անցավ, քանի որ ընկեր Մանուշակի հանձնարարելուց անմիջապես հետո, փորձում էինք առաջինը ես ու եղբայրս տպել էկրանին վարժությունը։ Ընկերների հետ տեսազանգը անսովոր էր,բայց շատ հաճելի։

Իմ մայրկը  վարդի նման է։ Շատ գեղեցիկ մայրիկս։ Շատ սիրում  է  ինձ։

Մ-այրիկն  իմ

Ա-նփոխարինելի,

Յ-ոթնագույն ծաղկի նման,

ԻՐ-քնքուշ գիրկն

Ի-նձ կառնի,

Կ-սիրի, կփայփայի․․․․

Մենք  գնացել  ենք  Ջրվեժի  արգելոց  սահնակ  քշելու։  Հետո  ձնագնդիկով  խաղացինք,  ձնեմարդ էլ պատրաստեցինք։

Դանակը    երկար է

Դդումը  դեղին է

Ուլիկը   զբոսնում է  անտառում։

Մայրիկը  պատրաստել է  թխվածք

Նարնջագույն է  կամ  դեղին։ Համով է  ու  քաղցր է,  վիտամիներ  ունի։

Լինում է, չի լինում  մի  կախարդուհի։

Այդ   կախաարդուհին  ուզում  էր  կենդանի   ունենալ։  Մի անգամ էլ նա  կախարդական հյութը  վերցրեց, լցրեց դդումի վրա ու նրան մկնիկ դարձրեց: