Ես կարդացել եմ Ղազարոս Աղայանի <<Անահիտ>> պատմվածքը։ Այդ պատմվածքը սիրո մասին է։ Հասարակ նախրչու աղջիկ Անահիտն իր գեղեցկության և խելքի ճկունության շնորհիվ կարողանում է դրդել թագավորի տղա Վաչագանին՝ սովորել մի արհեստ։ Վաչագանն էլ հանուն Անահիտի սիրով սովորում է գորգագործություն և գործում է մի գեղեցիկ գորգ Անահիտի համար և ուղարկում նրան նվեր։ Պատմվածքի իմաստը այն է, որ յուրաքանչյուր մարդ՝ լինի թագաժառանգ, թե նախրչի, պետք է իմանա որևէ արհեստ կամ մասնագիտություն։

1.Առանձին խմբերով ներկայացրո՛ւ գոյականները և ածականները՝ խիզախ, բարի, գարուն, արև, երկար, ծաղիկ, վազել, ժամացույց, ջրել, գնալ, հրաշալի, երեխա, լողալ,վազվզել, մաքուր, նավաստի: 

Խիզախ, բարի, երկար, հրաշալի, մաքուր-ածական

Գարուն, արև, ծաղիկ, ժամացույց, երեխա-գոյական

2. Տրված բառերից կազմի՛ր գոյականներ՝ իշխել, ճեղքել, գործել, շքեղ, ուսուցանել, դեղին, բժշկել, հյուսել:

Իշխան, ճեղք, գործ, շղեքություն, ուսում, դեղնություն, բժիշկ,

3.Տրված գոյականները հոգնակի դարձրո՛ւ՝ գլուխ, թվական, երկիր, սենյակ, հարևան, ծառ, տեր, ժապավեն, մարդ, կին։ 

Գլուխներ, թվականներ, երկրներ, սենյակներ, հարևաններ, ծառեր, տերեր ժապավեներ, մարդիկ կանայք

4. Առանձին խմբերով ներկայացրո՛ւ հատուկ և հասարակ գոյականները՝ ուսուցիչ, Գևորգ, քաղաքացի, ընկեր, կատու, Երևան, Աննա, Սևան, գետ, Հարությունյան:

Գևորգ, Երևան, Աննա, Սևան, Հարութունյան,

ուսուցիչ, քաղաքացի, ընկեր, կատու, գետ

5.Տրված բառերը բաժանի՛ր բաղադրիչների. յուրաքանչյուր բառի դիմաց գրիր տեսակը ըստ կազմության՝ բարեկամ, գրավոր, ծով, լուսամուտ, անպետք, հողոտ, գնորդ, ամառ : 

Բարեկամ-բարի-կամ (բարդ), գրավոր-գիր-ավոր (ածանցավոր), ծով (պարզ), լուսամուտ-լույս-ա-մուտ (բարդ հոդակապավոր), անպետք—ան-պետք (ածանցավոր), հողոտ-հող-ոտ (ածանցավոր), գնորդ-գն-գին-որդ (ածանցավոր)

6. Տրված բառերը դարձրո՛ւ նախածանցավոր կամ վերջածանցավոր ՝ կաթ, խորհուրդ, գետ, հեռու, քար, ամպ: կաթ-կաթնային, խորհուրդ-խորհրդավոր, գետ-գետակ, հեռու-հեռավոր, քար-քարե, ամպ-անամպ։

7. Հարցում արտահայտող բառերի փոխարեն համապատասխան բառեր կամ բառակապակցություններ գրելով՝ նախադասություններ ստացիր։ Ո՞ւմ ո՞վ ինչպիսի՞ն Է։ Ի՞նչը ինչպե՞ս ի՞նչ Էր լինում։ Ինչի՞ ի՞նչը ինչո՞վ ի՞նչ Է եղել։ Ո՞վ ի՞նչ արեց ինչո՞ւ։

Նրա մայրը գեղեցիկ է։ Սառույցը դանդաղ ջուր էր դառնում։ Խանութի կոշիկը տեսքով հին է եղել։ Ծերունին փայտը հավաքեց վառելու։

216. Քնքուժ, բարի, գեղեցիկ, խելացի, խիստ քույր։

Փոքր, հարազատ, երեսառած, աշխատասեր, բարեսիրտ եղբայր։

Հոգատար, սիրելի, հեզ, գթասիրտ մայր։

Ուժեղ, գործունյա, քաջ, անվախ հայր։

Բանիմաց, ճաշակով, սիրուն տատիկ։

Բարձրահասակ, հոգատար, ալեհեր, իմաստուն պապիկ։

217. Սրտային, վախկոտ, քարե, մայրական, երկնային, արևային, փայտե, լեռնային, փողոցային, երկաթե, օդային, ծաղկե, եղբայրաբար, ոսկե, արծաթե, ծովային, ամերիկական, ֆրանսիական, գերմանական։

218. Նախադասությունների իմաստը չփոխվեց։

219. Դաժան, խեղճ, իսկական վայրենի, թշվառ, գիտակ, արցունքանման, սուտ, կեղծավոր։

220. Ածակաները հանելուց հետո հատկանիշ արտահայտող բառերն անհայտացան։

224. Որովհետև նշված են ածականի համեմատական և գերադրական աստիճանները։

225. Վատագույն, ամենագեղեցիկ, ամենաբարձր, ազնգագույն, ամենահզոր, հզորագույն, ամենաահեղ, ամենահամեստ, հնագույն, ծանրագույն, լրջագույն, ամենախոշոր, խոշորագույն։

226. Հնագույն բառարանը հնագիտական պեղումների ժամանակ Սիրիյաում է հայտնաբերվել։

Ամենից հին բառարանը հնագիտական պեղումների ժամանակ Սիրիյաում է հայտնաբերվել։