Երբ մի վատ բան եմ տեսնում, իսկույն զայրանում եմ, քանի որ չեմ սիրում  անարդարություն։ Ինձ թվում է, որ ես նման եմ Սասունցի Դավթին։ Երբ նա իմացավ, որ Սասունը հարկ է տալիս Մսրա Մելիքին, շատ զայրացավ, թամբեց իր Քուռկիկ Ջալալին, կապեց Թուր-Կեծակին և գնաց կռվելու Մսրա Մելիքի դեմ։

Դավիթ չըդառավ, մի կըրա՜կ դառավ։
Ճարը կըտըրված՝ Օհանը բերավ
Նետ-աղեղ շինեց ու տըվավ իրեն՝
Գընա, որս անի սարերի վըրեն։