ՀԼ5 147

Վերևու՜ համարյա երկնքի տակ, ծնվեցին ջրի կաթիլներ։ Նրանք լեռների բարձրից, հողի միջից դուրս եկան ու, լույսն իրենց մեջ, ցնցության թիթեոն իրենց վրա, կտկտալով իջան ցած։ Լեռն ի վար, ծառերի կուքերով, թփերի արանձներով, զարմանազան խատուտիկ խնաքարերի վրայով գալիս էին կաթիլները։-Ինչքա՜ն քարցր եք,-ասում էին մամուռները։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s